تبليغاتX
سی نمای موسیق

دستکم برای ما ایرانیها که چندیست با سریالهای آمریکایی آشنا شده ایم، هر سریالی با لاست مقایسه میشود.

بی هیچگونه تعصب و تاکید بیش از اندازه ای بر لاست، این سریال دارای یکسری ویژگی ها بود که باعث شود حتا آنکس که سلیقه اش با آن جور در نیامده و سریالهای دیگر را بدان ترجیح دهد، هم به آن ویژگی ها معترف بوده و باور کند که لاست منحصر به فرد بود.

کدام سریال دیگری را سراغ دارید که این اندازه رنگارنگ باشد؟ لاست اکشن بود و واقعا اکشن بود. البته در حد و اندازه های سریال. چراکه بی گمان امکان بازسازی صحنه های اکشن فیلمهای سینمایی مثلا ماتریکس یا پسران بد در تلویزیون وجود ندارد. آنجا وقت و انرژی و سرمایه ای که قرار است خرج صحنه های اکشن شود، برای یک فیلم 90 دقیقه ای (فیلمهای اکشن، زمان خیلی بلندی ندارند) است که تازه از این 90 دقیقه در بهترین حالت 30 دقیقه آن اکشن است. حال اگر همان اندازه سرمایه و کار را روی یک سریال بگذارند و نمیتوانند بگذراند، باید برای یک فصل سریال 24 بخشی یعنی نزدیک 20 ساعت سریال بگذارند. به همین جهت است که در کل سریال اکشن، نمیتواند جایگاه چندان خوبی در تلویزیون داشته باشد. لاست به اندازه کافی اکشن و ماجرا جویانه بود. لاست به اندازه کافی ملودرام بود. در کدام سریال دیگری حتا در یک فصل، این اندازه کنش های عشقی و عاطفی اتفاق می افتد، جابجایی صورت میگیرد و مثلث درست میشود؟ لاست تا اندازه ای ترسناک، تا اندازه ای فانتزی و تا اندازه ای معمایی و تعلیقی بود. و جالب آنکه گاه کمدی میشد. در واقع رنگ کمیک و رنگ رمانتیک بر بخش هایی زده میشد و به جهت شمار زیاد بازیگران زن، سریالی بود همه جانبه و کامل.



ادامه مطلب
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم دی 1389ساعت 16:14 توسط |

Awake: 2007

خلاصه: بیداری، بیماری نادری است که در حین بیهوشی در اتاق عمل رخ میدهد. بدان صورت که بیمار از حس لامسه و شنوایی برخوردار بوده و درد را درک میکند ولی توان تکان دادن اندامهای خود را ندارد.

  تریلر- درام

امتیاز فیلم در آی ام دی بی : 6.5 از 10


نقد: برای یک فیلم کوچک با بودجه 8 میلیون دلاری، بسیار خوب ساخته و پرداخته شده است. داستان تا نیمه کند جلو میرود ولی پس از آغاز عمل جراحی، بیننده را بدون توان حدس زدن پایان فیلم، میخکوب میکند. یعنی آن هنگام که پی میبریم، ماجرا تنها مشکل بیداری بیمار نیست. رازهای دیگری هم در پشت ماجرا وجود دارد.


امتیاز من در کریتیکر: 60 از 100

بودجه: 8 میلیون دلار

فروش: 13 میلیون دلار


Director: Joby Harold

Writer: Joby Harold



The Boy in Striped Pyjamas: 2008


خلاصه: برگرفته از رمانی به همین نام. ماجرای یک افسر نازی که به همراه خانواده اش به مکانی در خارج از شهر نقل مکان میکنند. خانواده از دلیل این نقل مکان آگاهی ندارد. و به مرور روشن میشود که آنها در کنار یک اردوگاه کار اجباری و اعدام یهودیان هستند و وظیفه آن افسر نیز به همین موضوع ارتباط دارد.

  تاریخی- درام

امتیاز فیلم در آی ام دی بی : 7.8 از 10


نقد: از آن دست فیلمهایی است که با پایان خود ضعفهای فیلمنامه - داستان را میپوشاند ولی در کل با روشی درست و معتدل پیش رفته و تماشاگر را نه آزار میدهد و نه خیلی به وجد می آورد. فیلمساز به عمد تلاش کرده تا بار سینمایی را چندان به کتاب تحمیل نکند. شکست فیلم در بازار کشور خود - انگلیس - و بازار جهانی چیزی از ارزشهای رمان و داستان نکاسته است. این را دستکم نگاه مثبت منتقدان ثابت میکند.

سکانسهای تقابل دو کودک در دو سوی فنس های الکتریکی اردوگاه خوب و جذاب از کار درآمده است

امتیاز من در کریتیکر: 60 از 100

بودجه: 12 میلیون دلار

فروش: 9 میلیون دلار

Director: Mark Herman

Writers: John Boyne (novel), Mark Herman (screenplay)



Jarhead:2005


خلاصه: تفنگدار نیروی دریایی آمریکا -مهمترین رکن نظامی آمریکا- پس از تحمل سختیهای فراوان در آموزگاه ارتش آمریکا روانه کویت میشود تا در عملیات ناتو برای نجات کویت از دست صدام حسین شرکت کند. غافل از آنکه روزهایی به مراتب جهنمی تر از اردوگاه آموزشی را پیش رو خواهد داشت.

  تاریخی- درام

امتیاز فیلم در آی ام دی بی : 7.2 از 10


نقد: جارهد بر اساس اتوبیوگرافی آنتونی سوفورد ساخته شده است. سم مندس کارگردان را همه با زیبایی آمریکایی برنده جایزه بهترین فیلم اسکار سال 2000 و راهی به سوی فنا میشناسند. نه تنها بیننده، که خود سم مندس هم برای تکرار زیبایی آمریکایی تلاشی بیهوده و نافرجام کرده است. با این همه جارهد -اصطلاحی که در آمریکا برای تفنگدار نیروی دریایی به کار میرود- فیلم بدی نیست و تماشاگر علاقه مند به سم مندس، قطعا از این فیلم هم خوشش خواهد آمد. فیلم به همان میزان، کثیف، سیاه، بی ادبانه، تند و گستاخانه و به سخره گیرنده ارکان جامعه آمریکایی است.

فیلم تلاش بسیاری کرده تا جانشینی برای غلاف تمام فلزی کوبریک بزرگ باشد. صحنه های فراوانی شما را به یاد آن فیلم خواهد انداخت. با این همه این کجا و آن کجا؟

تلاش کاراکترهای فیلم در نقشی مهم ایفا کردن در جنگ و اینکه آخر سر سوفورد میگوید حتا یک گلوله هم شلیک نکرده، از جمله صحنه های خوب فیلم است.

Director: Sam Mendes

Writers: William Broyles Jr. (screenplay), Anthony Swofford (book)


امتیاز من در کریتیکر: 60 از 100

بودجه: 80 میلیون دلار

فروش: 70 میلیون دلار


معرفی فیلمهای برتر جهان بخش 5
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم دی 1389ساعت 15:8 توسط |