پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
نوشته های پیشین
فروردین 1390
اسفند 1389
بهمن 1389
دی 1389
آذر 1389
آبان 1389
شهریور 1389
مرداد 1389
تیر 1389
خرداد 1389
اردیبهشت 1389
فروردین 1389
اسفند 1388
آرشیو موضوعی
نقد و معرفی آثار موسیق
ژانرهای موسیقی
نقد و معرفی فیلم
نقد و معرفی سریال
بیوگرافی بزرگان 30نما
پیوندها
IMDB (بانک اطلاعات فیلم در اینترنت)
Box Office (جدول اکران آمریکا)
Comming Soon (به زودی)
30 نما
سینمای ما
سینما روز
اخبار سینمای ایران و جهان
مجله سینما نت ورک
Yahoo music (جدول برترین های موسیقی)
40چراغ
مجله موسیقی پرشیا
مجله موسیقی ملودی
موسیقی ایرانیان
در نیمه ی دهه 70 خورشیدی پاپ به ایران بازگشت ولی از آنزمان تا امروز مسئولان و صدا و سیما و حتا بدنه رسمی جامعه موسیقی ایران شدیدا در برابر شکلگیری ژانرهای دیگر موسیقی مدرن مقاومت کرده اند.
دلیلش واضح است. پاپ نو یک موسیقی بی هویت است که هر هویتی را میتوان بدان تزریق کرد. به همین جهت پاپ ایرانی اینقدر به دل ایرانیان- از قشر سنتی تا متجددها- مینشیند.
ژانرهای دیگر چنین ویژگی ندارند. راک را هرکاری اش کنید، آمریکایی - انگلیسی است. رپ یا جاز خواه ناخواه فرهنگ آمریکایی - آفریقایی را با خود به همراه می آورد.
با این همه محدودیت، در دو دهه گذشته، راک در ایران نیز همچون همه کشورهای جهان سومی، دارای یک اقلیت متعصب شده است که با توجه به نبود راک فارسی، 100 درصد زمان خود را به راک انگلیسی زبان اختصاص میدهد. بخش کوچکی از این جماعت راکدوست ایرانی، زبان انگلیسی را میفهمند و شگفتا که بخش بزرگتری از آنها فقط نام خواننده - باند، نام آلبوم و نام ترانه را بدانند و بفهمند.
اگر در ایران راک مجاز و آزاد میبود، ادامه موسیقی که فریدون فروغی و کوروش یغمایی و ... 40 سال پیش آغاز کرده بودند، تا امروز به یک جاهایی میرسید. البته که پینک فلوید و لدزپلین نمیداشتیم، جیمی هندریکس نمیداشتیم. استعدادهایمان باز هم ترانسفر میشدند و شک نکنید که سابژانر و استایلی خلق نمیکردیم.
پس اینکه راکدوستهایمان امروز همچون دو دهه پیش به آثار دوران طلایی راک - متال سالهای 60 تا 90 گوش میدهند، تاسف بار نیست. تاسف بار آنجاست که باید آثار بی مایه و مبتذل مثلا راک امروز غرب را هم گوش دهیم!!.
نه من اطمینان دارم که اگر فضای ایران چنین نمیبود، راک فارسی کمتر و بدتر از راک 20 سال اخیر غرب نبود.
در این شرایط وجود رضا یزدانی، عبدی بهروانفر و فرشید اعرابی غنیمت است. نام راکرهای قابل فارسی بیش از این است و شاید روزی پستی را به آنها اختصاص دادم
در ادامه مصاحبه ای با فرشید اعرابی را میخوانید
ادامه مطلب
1- با کلیک بر روی فیلم پیوند آن در سایت کریتیکر باز شده و در آنجا افزون بر دیدن آگاهی های لازم درباره فیلم، میتوانید همچون من به آن از 100 امتیاز دهید.
2- در جلوی نام هر فیلم، امتیازی که در سایت کریتیکر به آن دادم را گذاشته ام. لازم به توضیح نیست که فیلمهای دارای امتیاز برابر از نظر من برابر بوده و جایگذاری آنها مرتب نیست.
The Lord of The Rings: The Two Towers: 60
The Lord of The Rings: The King's Return: 60
Crouching Tiger, Hidden Dragon: 60
The Assassination of Jesse James and Coward Robert: 60
The Lord of The Rings: The Followers of the Ring: 70
One Flew over the Cuckoo's Nest: 70
همه ما درباره طولانی شدن زمان ساخت این اثر شنیده ایم. نخست گفتند 6 سال. چراکه از سال 1383 کار فیلمبرداری آغاز شده و پس از چندین وقفه سال پیش به پایان رسیده و امسال پخش میشود. بعد گفتند 8 سال. چراکه از سال 81 پروژه کلید خورده. حتا در جایی عدد 10 سال را دیدم. همچنین بحث هزینه های فیلم که با افتخار آنرا 20 میلیارد تومان اعلام کردند!!. (اندکی پس از آنکه اعلام شد قهوه تلخ 3 میلیارد هزینه داشته) گویی با اینکار قصد بزرگنمایی سریال را دارند. واقعیت هم این است که مختارنامه بدون این همه حاشیه سازی بسیار کمتر از اینی که هست جایگاه میداشت.
نه بازیگرانی چون فریبرز عرب نیا و رضا رویگری آن محبوبیت و گیرایی سال 83 را دارند که بتوانند مردم را جذب کنند و نه فضا امروز فضای سال 76 که امام علی پخش میشد است. از این سو، تعریف و تمجیدهای تهیه کننده مبنی بر ساختن چیزی برای مقابله با گلادیاتور و تروی تنها به دیدن چند قسمت از مختارنامه می انجامد. مگر آنکه در محرم و صفر به جهت شرایط ویژه زمانی، اقبالی برای دیدن این سریال ایجاد شود.
جالب آنکه محمود فلاح تهیه کننده در مصاحبه خویش، برای جلوگیری از انتقاد از هزینه 20 میلیاردی مجموعه، میگوید این هزینه، تنها بودجه یکی از بازیگران فیلم تروی یعنی براد پیت است!!.
ادامه مطلب